8 vragen aan thrillerauteur Helen Fields

Duistere geheimen, onverwachte wendingen en personages die onder je huid kruipen, Helen Fields weet er wel raad mee. Wij vroegen onze lezers wat zij nog graag over de thrillerauteur wilden weten. Wat leest ze zelf? Met welke auteur zou ze willen samenwerken? En hoe zit het met de toekomst van Luc en Ava? Lees snel verder om Helen Fields nog beter te leren kennen.

Wat is je favoriete plek om te schrijven?

Mijn favoriete plek om te schrijven is in kleine cafés. Ik vind het fijn om leven om me heen te hebben en ik kan me daar ook goed concentreren. Het leven van een auteur kan vrij eenzaam zijn als je jezelf niet dwingt om naar buiten te gaan, daarom schrijf ik elke dag deels buitenshuis. Ik woon midden in een kleine stad, dus ik kan binnen enkele minuten naar verschillende cafés. En, ik kan na het schrijven van een hoofdstuk mezelf belonen met een stuk taart!

Hoeveel elementen of zaken die in jouw verhalen staan zou je daadwerkelijk kunnen zijn tegengekomen als advocaat?

Ik denk niet dat zaken zoals die waarover ik schrijf ooit in een rechtszaal zullen voorkomen. Seriemoordenaars zijn (gelukkig) heel zeldzaam. Wat ik vaak heb gedaan, is delen van mensen (niet letterlijk) die ik ben tegengekomen in mijn verhalen stoppen. Denk bijvoorbeeld aan manieren om vragen te vermijden, politieagenten die niet volgens de regels werken, rechters die bevooroordeeld lijken of verdachtes die duivelse dingen doen, maar niet blijken te zijn zoals je had verwacht.

Zou je ooit willen samenwerken met een andere auteur, zo ja, met wie?

Er zijn zoveel goede auteurs met wie ik zou willen samenwerken. Dean Koontz is een genie in het combineren van spanning met sympathieke personages. Margaret Atwood met haar glazen bol. Stephen King kan horror schrijven die eigenlijk altijd gaat over mensen die hun best proberen te doen op de slechtste momenten. Ik zou het geweldig vinden om in de hoofden en harten van deze auteurs te mogen kijken en het schrijfproces met hen te delen.

Hoe kun je als schrijver in het hoofd kruipen van een psychopaat of seriemoordenaar? En hoe kun je na het schrijven van zulke scènes weer tot jezelf komen?

In het hoofd van een seriemoordenaar kruipen vind ik best wel makkelijk. Het gaat erom dat het duidelijk is wat diegene wil. Het is interessant om een personage zo goed te doorgronden dat je begrijpt waarom diegene bepaalde dingen doet. Je moet je eigen grenzen loslaten en nadenken over zaken die mensen normaal gesproken zouden vermijden. Soms krijg ik nachtmerries wanneer ik intensief over iets lugubers aan het schrijven ben. Dan weet ik dat ik een pauze moet nemen. Als ik echt over iets verschrikkelijks heb geschreven, zet ik daarna rockmuziek op, zo hard als kan zonder dat de buren gaan klagen, en dans ik door het hele huis tot ik uitgeput ben.

Wat is je favoriete manier om een vrije dag door te brengen?

Ik hou ervan om op vrije dagen bij mijn familie te zijn. Ik heb twee zonen en één dochter, en zij houden van verschillende dingen. We gaan vaak naar de bioscoop of het theater of we maken lange wandelingen. Ik vind het ook leuk om potten te bakken, je handen vies maken is een goede manier om te ontspannen. Ik reis te veel om zelf een hond te kunnen hebben, dus ik leen vaak de hond van een vriend. Dat is echt de beste vorm van therapie. Ik bak ook vaak, dus als je ooit op bezoek komt, zul je vast zelfgemaakte cake of koekjes aantreffen.

Wat voor boeken lees je normaal gesproken? Zijn dat ook thrillers?

Ik hou van historische fictie. Ik moet vaak misdaadboeken lezen om quotes aan andere auteurs te geven. Maar doordat ik in dat genre schrijf, voelt het als werk. Wanneer ik zelf mag kiezen, lees ik graag boeken die zich afspelen tussen 1800 en 1980. We kunnen zoveel leren van het terugkijken naar het verleden en wanneer een boek zich niet in je eigen tijd afspeelt, voelt het nog meer als een avontuur.

Met welk personage in je boek kun je je het meest identificeren?

Ik denk het meest met Ava Turner. Ze is geschreven als een versie van mij die ik graag zou willen zijn: dapperder, grappiger en stoerder. Ik denk dat veel auteurs uiteindelijk personages creëren die perfect zijn, maar dan moeten nadenken hoe ze deze weer geloofwaardig kunnen maken. Dat is wat ik met Ava heb gedaan. Zij is een personage dat echt vanuit mij spreekt.

Hoeveel boeken zijn er gepland in de Luc en Ava-serie? En heb je al een einde in gedachten voor hen?

Ik weet nog niet uit hoeveel boeken de Luc-en-Ava-serie zal bestaan. Ik denk dat hun avontuur nog niet voorbij is en ik heb zeker nog geen einde in gedachten. Wanneer je al zo lang bezig bent met zulke personages komen ze tot leven in je hoofd. Het eindigen van een serie is dan moeilijk. Een schrijver gaat niet zomaar verder, de personages blijven tegen je praten. Ik wil graag meer tijd om te ontdekken wat het leven hun nog meer te bieden heeft.