In dit boek heeft Antoine Bodar een keuze bijeengebracht van vier jaren kolommen schrijven in 'Trouw', 'Katholiek Nieuwsblad' en elders. Van de te berde gebrachte onderwerpen zijn sommige meer ter beschouwing, andere meer ter bespreking.
Enerzijds beschouwingen over kunst, literatuur en godsdienst, soms in de vomr van dagboekbrieven en reisverslagen. Anderzijds besprekingen, ontstaan uit gebeurtenissen tussen 1994 en 1998, die kunnen bijdragen aan openbaar debat.
Zo is tevnes een en ander uit de jongste geschiedenis bekeken en beschreven, zi jhet met de ogen de met de pen van een enkele tijdsgenoot.
Hoewel elk stuk op zichzelf staat, is de volgorde geenszins willekeurig, ook al is die eerder associatief dan logisch.
Gemoedsgesteldheid maant zich tot blijmoedigheid maar getuigt gemakkelijker van noodzakelijke moed dan van verworven blijheid. Nochtans is juichen - naar Habakuk (3,18) - de beoogde grondhouding in al hetgeen hier is gebundeld.
Antoine Bodar is rector van de Friezenkerk in Rome. Van zijn hand verschenen bij Ambo/Anthos onder meer Nochtans zal ik juichen, Romeinse brieven, Uit de Eeuwige Stad, Geborgen in traditie en Vervulling in bekering.
Meer boeken van deze auteurJe bestelt en rekent af bij:
Je bestelt en rekent af bij:
In dit boek heeft Antoine Bodar een keuze bijeengebracht van vier jaren kolommen schrijven in 'Trouw', 'Katholiek Nieuwsblad' en elders. Van de te berde gebrachte onderwerpen zijn sommige meer ter beschouwing, andere meer ter bespreking.
Enerzijds beschouwingen over kunst, literatuur en godsdienst, soms in de vomr van dagboekbrieven en reisverslagen. Anderzijds besprekingen, ontstaan uit gebeurtenissen tussen 1994 en 1998, die kunnen bijdragen aan openbaar debat.
Zo is tevnes een en ander uit de jongste geschiedenis bekeken en beschreven, zi jhet met de ogen de met de pen van een enkele tijdsgenoot.
Hoewel elk stuk op zichzelf staat, is de volgorde geenszins willekeurig, ook al is die eerder associatief dan logisch.
Gemoedsgesteldheid maant zich tot blijmoedigheid maar getuigt gemakkelijker van noodzakelijke moed dan van verworven blijheid. Nochtans is juichen - naar Habakuk (3,18) - de beoogde grondhouding in al hetgeen hier is gebundeld.