'Ik heb een hekel aan reizen en aan ontdekkingsreizigers.' Zo luidt de verrassende openingszin van 'Het trieste der tropen' van Claude Lévi-Strauss – een monumentaal boek, waarmee hij in één klap zijn reputatie vestigde als reiziger, vindingrijk ontdekker en meeslepend verteller.
Het oeuvre van de Franse antropoloog heeft in de tweede helft van de twintigste eeuw een invloed gehad op de sociale wetenschappen die vergelijkbaar is met die van Marx en Freud. Door de toepassing van de structurele methode heeft hij een omwenteling teweeggebracht in de bestudering van verwantschapsverhoudingen, sociale organisatie, classificatiesystemen, mythologie en tribale kunst. Maar ook buiten de culturele antropologie is zijn invloed te bespeuren, zoals in de literatuurwetenschap, de geschiedenis en de filosofie.
In dit boek komen de belangrijkste elementen uit zijn werk aan de orde, naast de relatie tussen zijn persoon en zijn wetenschapsbeoefening. Maar Ton Lemaire besteedt vooral aandacht aan de wat minder bekende aspecten van zijn antropologie, zoals de rol van literatuur, kunst en muziek. Bovendien zoekt hij naar de meer verborgen principes en vooronderstellingen van Lévi-Strauss' oeuvre. Daarin blijkt een totaalvisie op cultuur, geschiedenis en de plaats van de mens in de natuur aanwezig te zijn, die ook in onze multiculturele, globaliserende wereld nog alleszins actueel is.
Honderd jaar na zijn geboorte is het werk van Lévi-Strauss nog altijd springlevend. Hij blijkt een van de invloedrijkste antropologen en denkers van de moderniteit te zijn en bovendien een schrijver van klassieke allure, hoezeer hij ook steeds de meest geavanceerde methoden heeft toegepast.
Ton Lemaire (1941) is antropoloog en filosoof. Hij schreef onder meer Filosofie van het landschap, Met lichte tred en Bomen en bossen. In 2021 werd aan hem de Groeneveld-prijs toegekend en in 2024 won Bomen en bossen de Prijs voor het Beste Spirituele Boek.
Meer boeken van deze auteurJe bestelt en rekent af bij:
Je bestelt en rekent af bij:
'Ik heb een hekel aan reizen en aan ontdekkingsreizigers.' Zo luidt de verrassende openingszin van 'Het trieste der tropen' van Claude Lévi-Strauss – een monumentaal boek, waarmee hij in één klap zijn reputatie vestigde als reiziger, vindingrijk ontdekker en meeslepend verteller.
Het oeuvre van de Franse antropoloog heeft in de tweede helft van de twintigste eeuw een invloed gehad op de sociale wetenschappen die vergelijkbaar is met die van Marx en Freud. Door de toepassing van de structurele methode heeft hij een omwenteling teweeggebracht in de bestudering van verwantschapsverhoudingen, sociale organisatie, classificatiesystemen, mythologie en tribale kunst. Maar ook buiten de culturele antropologie is zijn invloed te bespeuren, zoals in de literatuurwetenschap, de geschiedenis en de filosofie.
In dit boek komen de belangrijkste elementen uit zijn werk aan de orde, naast de relatie tussen zijn persoon en zijn wetenschapsbeoefening. Maar Ton Lemaire besteedt vooral aandacht aan de wat minder bekende aspecten van zijn antropologie, zoals de rol van literatuur, kunst en muziek. Bovendien zoekt hij naar de meer verborgen principes en vooronderstellingen van Lévi-Strauss' oeuvre. Daarin blijkt een totaalvisie op cultuur, geschiedenis en de plaats van de mens in de natuur aanwezig te zijn, die ook in onze multiculturele, globaliserende wereld nog alleszins actueel is.
Honderd jaar na zijn geboorte is het werk van Lévi-Strauss nog altijd springlevend. Hij blijkt een van de invloedrijkste antropologen en denkers van de moderniteit te zijn en bovendien een schrijver van klassieke allure, hoezeer hij ook steeds de meest geavanceerde methoden heeft toegepast.