

Haar vader is dood, haar huis is leeg en bij de krant is ze uitgerangeerd.
Als je leeftijd een 9 bevat, is het tijd voor beslissingen, weet Lou Rijziger. Ze is 49. Alleen heeft zij de controle niet. Vlak na het overlijden van haar vader stopt haar column bij de krant – de krant waar haar vader ook voor werkte. De chef biedt haar een baan aan bij het necrologieënarchief, waar ze de taak krijgt het archief op te schonen. Een ondankbare klus, denkt ze. Maar ze raakt gefascineerd door het genre, en komt het laatste verhaal van haar vader op het spoor. Het leidt naar Spanje. Lou besluit het te gaan afmaken. Met haar kat Broer, de 6-jarige Emmy en een zakje met as van haar vader begint ze aan een roadtrip naar het zuiden.
Over De hand van Mustang Sally:
‘De kracht van Posthuma de Boer schuilt in haar talent om de menselijkheid van haar karakters te tonen. […] je begrijpt ze.’ – de Volkskrant
‘In haar rijke roman laat Eva Posthuma de Boer zien hoe de mens het noodlot dan misschien niet keren kan, maar wel ombuigen. Een imponerende prestatie.’ – literatuurcriticus Arjan Peters
'Beklemmende roman die lang blijft hangen.' – Zin
'Zelden een boek gelezen met zoveel liefde voor en mededogen met de lijdende en strijdende mens.' – de Limburger
Haar vader is dood, haar huis is leeg en bij de krant is ze uitgerangeerd.
Als je leeftijd een 9 bevat, is het tijd voor beslissingen, weet Lou Rijziger. Ze is 49. Alleen heeft zij de controle niet. Vlak na het overlijden van haar vader stopt haar column bij de krant – de krant waar haar vader ook voor werkte. De chef biedt haar een baan aan bij het necrologieënarchief, waar ze de taak krijgt het archief op te schonen. Een ondankbare klus, denkt ze. Maar ze raakt gefascineerd door het genre, en komt het laatste verhaal van haar vader op het spoor. Het leidt naar Spanje. Lou besluit het te gaan afmaken. Met haar kat Broer, de 6-jarige Emmy en een zakje met as van haar vader begint ze aan een roadtrip naar het zuiden.
Over De hand van Mustang Sally:
‘De kracht van Posthuma de Boer schuilt in haar talent om de menselijkheid van haar karakters te tonen. […] je begrijpt ze.’ – de Volkskrant
‘In haar rijke roman laat Eva Posthuma de Boer zien hoe de mens het noodlot dan misschien niet keren kan, maar wel ombuigen. Een imponerende prestatie.’ – literatuurcriticus Arjan Peters
'Beklemmende roman die lang blijft hangen.' – Zin
'Zelden een boek gelezen met zoveel liefde voor en mededogen met de lijdende en strijdende mens.' – de Limburger