Omdat ook Hoekstra met zijn tijd mee wil gaan, waagt hij zich net als Bomans, Schmidt en Toonder aan het stripverhaal.Na een eerste voorzichtige poging met Carol Voges voor Kris Kras maakt hij voor Het Parool samen met Wim Bijmoer Oesoef Bontebuis. Vijf plaatjes met onder iedere afbeelding een vers van negen regels gepaard rijm, waarvan één afwijkend.

Hier op de heuvel staat een huis,

daarin woont Oesoef Bontebuis

De deur is groen, het dak is rood

en hangt een beetje uit het lood.

Langs alle muren slingert

klimop en wilde wingerd.

Die boom links is een eikeboom,

en vlak daarnaast staat Oesoefs oom,

We noemen hem oom Peter.

Oesoef is een wakker jongetje, een Pluk van de Petteflet avant la lettre, dat met zijn bijzondere toverkrachten hilarische situaties creëert in een overigens oubollige wereld. Vieze voeten maken op het tapijt van tante Aaf is zo'n beetje de ernstigste misstap die je er kunt begaan. De bizarre kolder, gekke personages en klankrijke namen getuigen van een zekere warsheid jegens opvoedkundige strategieën of opvattingen. De strip staat gedurende bijna een halfjaar op dezelfde pagina als de avonturen van de poezen Pim en Pom van Mies Bouhuys en Fiep Westendorp. De zoveelste aanwijzing voor de centrale positie van Hoekstra in die late jaren vijftig.

Of het nu de kleine mens betreft of de grote, Han zet zich er volledig voor in. En hij is niet de enige. Veel tijdgenoten - Wim Hora Adema, Hans Andreus, Jan Blokker, Godfried Bomans, Henriëtte van Eyck, Diet Huber, Jeanne Roos alias Marianne Smeets, Annie M.G. Schmidt, Kees Stip en Daan Zonderland - volgen een vergelijkbare route. Overal waar activiteiten op het gebied van kinder- en jeugdliteratuur worden georganiseerd, geven ze acte de présence. In 1959 is Han een van de leden van de jury voor de Bijenkorf Boekenmarktprijs, naast kinderboekencritica Marie Schmitz en publiciste Wijmie Fijn van Draat. De prijs, die afwisselend bestemd is voor poëzie, kinderliteratuur, essays en proza, gaat dat jaar naar De Kikako, een autobiografisch verhaal van Hans Andreus.