Woord vooraf
Mijn eerste bezoek aan Londen was eerlijk gezegd een teleurstelling. Ik had een romantisch beeld van de stad die ingekleurd was door de muziek van Radio Caroline en de gouwe ouwen op Hilversum 3. De Engelse hoofdstad in de hoogtijdagen van de punk voelde anders. Heel anders. Ik ben vaak in Los Angeles geweest. De Troubadour is een kneuterige club die niets meer heeft van de grandeur uit de hoogtijdagen van de mellow singer/songwriters en de countryrock. Wat zou ik graag even teruggaan. Eén weekje Los Angeles 1971. Ik heb over Beale Street gelopen. Ooit het bruisende centrum van de rijke zwarte cultuur in Memphis, nu voor het grootste deel platgegooid. Ik zag in The Bitter End in New York een handvol folkzangers die je in een winkelstraat zonder aarzeling voorbij zou lopen, terwijl toch echt Bob Dylan ooit in die club speelde.
Ik kan nergens naar terug. Ik kan wel proberen zo dichtbij mogelijk te komen. Ik kan een poging doen tijd, plaats en muziek zo dicht mogelijk bij elkaar te brengen. In dit boek duik ik in de muzikale scene van een aantal muzieksteden in een jaar waarvan ik denk dat het een sleuteljaar in die stad was. Welke muzikanten kwamen elkaar tegen? En wat zijn mogelijke factoren van een duidelijke sound in bepaalde steden? Toen ik een lijstje met mogelijke steden maakte, ontdekte ik een ritme: ik kwam steeds op een oneven jaar uit. En toen ik de steden op chronologische volgorde zette, kwam ik tot een aardige beknopte muziekgeschiedenis. Die verre van volledig is. Ik ben zomaar Chicago in 1955 voorbij gegaan, omdat ik in dat jaar in New Orleans wilde zijn. En ook in de steden ben ik niet volledig geweest. Zo heb ik zonder te twijfelen binnen de verhalen over Los Angeles mijn favoriete zanger Harry Nilsson overgeslagen. Het gaat uiteindelijk om het verhaal van de stad, niet om een volledige opsomming van uitvoerenden in die stad.
Bij dit boek vind je een cd met bij elk hoofdstuk één liedje. Een karakteristiek liedje uit die tijd en die stad. Ook de keuze van die liedjes is arbitrair, maar de liedjes geven wel een goed beeld van wat er in de beschreven jaren in de steden gebeurde. Het is natuurlijk het leukst als je zelf je eigen playlist bij de steden maakt. Eigenlijk had ik na 1971 door willen gaan: Philadelphia in 1973 met de phillysoul en de eerste aanzet tot de disco. New York in 1975 met de vroege punk. En zo door tot nu. Er is natuurlijk altijd wel een stad waar het allemaal lijkt te gebeuren in de muziek. Dat zal dan voor een volgende City to City zijn…