|
| |
In Groene levenskunst gaat Wilhelm Schmid in op de vraag wat ieder van ons in zijn eigen dagelijkse leven kan doen voor het milieu. Hij houdt ons een ecologische levensstijl voor die de grote samenhangen op onze planeet in ogenschouw neemt, zonder de details uit het oog te verliezen. Hij laat zien hoe we kunnen handelen en daarbij verantwoordelijkheid nemen voor ons eigen ecosysteem: als bewoners van een huis, van een stad, van een regio en als burgers van een globale samenleving.
In ‘Tien aspecten van een ecologische levensstijl’ schetst Schmid de deugden van terughoudendheid, gelatenheid, bezonnenheid, ascese en reflectie. Hij pleit ervoor te streven naar gebruik in plaats van verbruik, en zingt de lof van het streven naar duurzaamheid – op het niveau van ons eigen kleine bestaan en dat van de grote maatschappelijke vragen over de omgang met onze natuurlijke leefomgeving.
|
|
|
