Emilie du Chatelet werd in 1706 geboren in Parijs, en liet al gauw blijken dat ze over een buitengewoon hoge intelligentie beschikte. Ze kreeg les in een groot aantal verschillende onderwerpen, maar haar meest favoriete vakken waren wiskunde en natuurkunde. Ze bezat bovendien een sprankelende persoonlijkheid en een groot talent voor het sluiten van vriendschappen. Geen wonder dus dat ze als jonge vrouw de aandacht van Voltaire trok. Algauw werden ze geliefden. Ze brachten hun dagen samen door met het bestuderen van de nieuwste natuurwetenschappelijke geschriften en met hun eigen studies – Emilie, wier kennis van de natuurkunde die van Voltaire verre oversteeg, schreef over Leibniz en vertaalde en annoteerde het werk van Newton. Haar werk was zo vernieuwend, dat Albert Einstein het van fundamenteel belang  voor zijn werk achtte.