Door de vele buitenlandse adopties worden gezinnen en hulpverleners in toenemende mate geconfronteerd met kinderen die een sterk afwijkend sociaal gedrag vertonen. Geertje van Egmond beschouwt dit gedrag als een emotionele handicap, die reeds in de allereerste levensfase ontstaat door een tekort aan, of zelfs totale afwezigheid van affectie, emotionele betrokkenheid, verzorging en voeding. Zij noemt deze handicap het ‘geen-bodem-syndroom’, welke term inmiddels overal ingang heeft gevonden. Uitingen van het syndroom worden ook herkend door biologische ouders van kinderen met diverse hechtingsstoornissen.

Bodemloos bestaan is geen wetenschappelijke studie maar een verslag van binnenuit. Het boek bestaat uit twee delen. Het eerste deel is het indringende verhaal van een gezin met een buitenlands adoptiekind, Isabel. Duidelijk wordt dat zij het geen-bodem-syndroom heeft en dat het hele gezin daar steeds meer onder te lijden krijgt. In het tweede deel wordt het begrip geen-bodem-syndroom theoretisch uitgewerkt. Het boek richt zich met name tot ouders, leerkrachten en hulpverleners.

Bodemloos bestaan heeft sinds verschijnen veel losgemaakt en geldt inmiddels als het klassieke boek over het geen-bodem-syndroom. De problematiek van een deel van de adoptiekinderen is duidelijker en bespreekbaar geworden. In een nieuw voorwoord gaat de auteur daarop in. Geertje van Egmond schreef ook een vervolg, Verbinding verbroken, waarin de puberjaren van dochter Isabel beschreven worden. In dat boek geeft zij ook een nadere uitwerking van het geen-bodem-syndroom en veel praktische tips en adviezen betreffende de opvoeding van gbs-pubers.