Iedereen heeft een eigen visie op de wereld, leeft in zijn eigen luchtbel. Soms spat die uiteen, soms wordt hij gekleurd door dromen of gevoelens van wanhoop en liefde. In deze verhalen laat Castillon ons een kijkje nemen in de ‘luchtbellen’ van achtentwintig personages. We zien onder andere hoe Philippe een Gouden Palm ontvangt in Cannes, Virginie haar ex-vriendje stalkt, Marcelle steeds weer over zich heen laat lopen en hoe Ruth en haar echtgenoot hun huwelijksdag vieren.

Op het scherp van de snede speelt Castillon met onze gevoelens en gedachten. De kracht van haar verhalen schuilt in de manier waarop ze de wreedheid in menselijke gedrag analyseert, en draaglijk maakt door haar onweerstaanbare humor. Het venijn zit altijd in de staart. Je lacht, je huilt, beziet de menselijke geest en kan niet anders dan verrast glimlachen in de spiegel die Castillon je voorhoudt.