Per Olov Enquist heeft een van de belangrijkste Europese prijzen gewonnen: de Österreichischen Staatspreis für Europäische Literatur 2009. Het is de Oostenrijkse prijs voor de beste buitenlandse prestatie in 2009. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt en bestaat uit een geldprijs van 25.000 euro. Het is de grootste prijs die in Oostenrijk wordt uitgereikt. Enquist verdiende de prijs volgens de jury omdat hij ‘een van de belangrijkste vertellers van deze tijd is. Een schrijver die niet alleen ver buiten de grenzen van zijn thuisland Zweden veel heeft bereikt, maar ook de genres van de roman en de autobiografie heeft vernieuwd.’

Op de vraag hoe het idee ontstond voor Gagarins engelen antwoordt Roeters: ‘Vaak besef je pas achteraf hoe een idee voor een verhaal ontstaat. Je leest iets in een boek, je ziet iets in een toneelstuk of een ballet wat blijft hangen, en dan groeit er wat. Het heeft iets mysterieus, geheimzinnigs. Net als Oost-Europa in de jaren zestig: ik wist destijds alleen dat het er ijzig en kil moest zijn. Toen mijn broer een jaar of dertien was en ik een jaar of acht, vertelde hij mij dat er ergens in Europa een ijzeren gordijn was neergelaten. Daarvoor liepen schildwachten heen en weer in lange ijzeren jassen en met bajonetten. Achter het gordijn liepen mannen in burger – onherkenbaar – met hele kleine, bijna onzichtbare pistooltjes op zak. Er moest een wonderbaarlijke schaatsbaan zijn waar onaardse tijden werden gereden. En er waren bijzondere vrouwen: potige, die wijdbeens als aan de grond genageld stonden en oorverdovende klappen verkochten; lichtvoetige, langbenige, blonde vrouwen die ongelooflijk goed konden hordelopen, en oude, ronde vrouwtjes, waaronder, als je ze afpelde, een nieuw vrouwtje tevoorschijn kwam.

De nieuwe roman van Bennie Roeters, Gagarins engelen,  ligt vanaf donderdag 6 november in de boekhandel. Deze overrompelende roman gaat over een zoon van een communist, die opgroeit in de jaren zestig in Oost-Groningen. Een jongen uit een stug nest, voor wie geen onderscheid bestaat tussen dromen en verlangens, en het echte leven. Hij is bijzonder, en het kan niet anders of de toekomst heeft voor hem iets ongelooflijks in petto. Als hij wordt uitgenodigd om naar Moskou te komen om de viering van de communistische revolutie bij te wonen, is hij er klaar voor om uit te vliegen en het echte leven te omarmen. Maar in plaats van het grote en meeslepende leven, vliegt hij zijn noodlot tegemoet.